weer goed, aska groette vriendelijk en ik vind haar erg knap.
Hm, het leek wel alsof ze afscheid nam.
En dat klopte, het was een soort afscheid,
weinig meer gezien daarna, of 1 keer
met blote rug, dat was ook een wonder
Kan er iets meer structuur en verduidelijking in het geschrevene ? Tis een rommeltje.
Potverdorie, zulke zaken maak ik op andere wijze ook mee:
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Solaris_(1972)
De film en het boek solaris ! Waar mijn vader zo onder de indruk van was. Heb de film van
1972 gezien, viel me tegen, kan me voorstellen dat het in 1972 indruk maakte en het verhaal
of het idee is goed,
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Solaris_(roman)
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Solaris_(2002)
Als ik op mijn elektrische fiets rijd en de accu raakt leeg dan voel ik aan alles dat de fiets smeekt om
de elektriseersmachine van wimshurst of een van de graaff generator, twee cilinders in elkaar en de
kracht van bliksem, 50.000 kilometer per seconde, zou met groene waterstof, maxwell"s two or multi
Kan er iets meer structuur en verduidelijking in het geschrevene ? Tis een rommeltje.
Potverdorie, zulke zaken maak ik op andere wijze ook mee:
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Solaris_(1972)
De film en het boek solaris ! Waar mijn vader zo onder de indruk van was. Heb de film van
1972 gezien, viel me tegen, kan me voorstellen dat het in 1972 indruk maakte en het verhaal
of het idee is goed,
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Solaris_(roman)
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Solaris_(2002)
Als ik op mijn elektrische fiets rijd en de accu raakt leeg dan voel ik aan alles dat de fiets smeekt om
de elektriseersmachine van wimshurst of een van de graaff generator, twee cilinders in elkaar en de
kracht van bliksem, 50.000 kilometer per seconde, zou met groene waterstof, maxwell"s two or multi
demon(ed) engine de toekomst kunnen zijn, dus je pedalen beginnen iets en dan die twee cilinders die bliksem energie opwekken in het wiel, het ligt voor de hand ? maar ja, de industrie, de bedrijfsdood
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Elektriseermachine_van_Wimshurst
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Vandegraaffgenerator
I was lonely here, but I never waste my time with tears, i run soft porn again, it ran for years.
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Elektriseermachine_van_Wimshurst
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Vandegraaffgenerator
I was lonely here, but I never waste my time with tears, i run soft porn again, it ran for years.
When your world is running. down, you make the best of what' s still around.
Iets van als je na een ramp de enige overlevende
mens op de aarde bent, hoe voel je je dan (liedje van sting, 1980)
mens op de aarde bent, hoe voel je je dan (liedje van sting, 1980)
Solaris (voorheen SunOS) is een versie van het besturingssysteem Unix die werd uitgegeven door Sun Microsystems en sinds de overname in 2010 door ...
Solaris kan verwijzen naar: Solaris (besturingssysteem), een besturingssysteem van Sun Microsystems; Solaris Bus & Coach, een Poolse busbouwer; Solaris ...
In de verre toekomst hebben mensen een ruimtestation in een baan rond de planeet Solaris gebracht. Wanneer er bericht komt dat drie wetenschappers van het
De Amerikaanse film Solaris uit 2002 is losjes gebaseerd op het gelijknamige boek van Stanislaw Lem en tevens een nieuwe versie van de gelijknamige Sovjet-Russische film uit 1972 van Andrej Tarkovski (zie Solaris (1972)).
Verhaal[bewerken]
Het verhaal speelt zich 100 jaar na nu af. Chris Kelvin (George Clooney) is depressief en voelt zich schuldig aan de dood van zijn vrouw Rheya (Natascha McElhone). Dan krijgt hij een oproep van zijn oude vriend Gibarian (Ulrich Tukur) om hem op te zoeken op het ruimtestation dat om de verre planeet Solaris draait. Hij wil niet direct zeggen wat het precieze probleem is, maar zegt wel dat Chris, vanwege diens ervaring en achtergrond, de beste persoon is om het op te lossen.
Bij aankomst op het ruimtestation komt Chris erachter dat Gibarian zelfmoord heeft gepleegd, net als een deel van de bemanning. Daarnaast zijn een aantal bemanningsleden verdwenen. De twee overgebleven bemanningsleden, Snow (Jeremy Davies) en Gordon (Viola Davis) durven, net als Gibarian, Chris het probleem niet uit te leggen.
In zijn slaap droomt Chris over zijn overleden vrouw Rheya (Natascha McElhone). Wanneer hij wakker wordt, blijkt dat Rheya levend en wel naast hem in bed ligt. In wanhoop stuurt Chris haar een ontsnappingscapsule van het ruimtestation in, die hij vervolgens lanceert. Chris biecht aan Snow op dat hij dit gedaan heeft, en begrijpt dat hem hetzelfde als de bemanning is overkomen: bezoeken van replica's van personen uit het verleden.
Er verschijnt opnieuw een replica van Rheya, dit keer laat Chris haar blijven. Chris, Rheya, Snow en Gordon discussiëren later over de situatie. Gordon jaagt Rheya angst aan door haar te vertellen wat Chris heeft gedaan toen de vorige replica verscheen. Rheya pleegt vervolgens zelfmoord, maar omdat Chris dit absoluut niet wilde wordt Rheya weer tot leven gewekt en naar haar vorige staat hersteld. Rheya is echter depressief geraakt doordat ze te weten is gekomen dat ze slechts uit herinneringen bestaat, en dat al haar emoties en herinneringen dus ook kunstmatig zijn. Gordon heeft een apparaat waarmee ze een replica permanent kan vernietigen, maar Chris wil dat ze dit niet op Rheya gebruikt. Hij begint middelen te nemen om wakker te blijven, zodat hij in de gaten kan houden of Rheya in orde is. Wanneer Chris uiteindelijk toch in slaap valt, vraagt Rheya aan Gordon om haar te vernietigen. Chris wordt hierom boos op Gordon, maar Gordon verdedigt zich door te zeggen dat ze hetzelfde heeft gedaan voor alle replica's die haar dat gevraagd hebben, en dat ze ze daar alleen maar mee helpt.
Vervolgens vinden Chris en Gordon het lijk van Snow, en komen erachter dat zij al een tijd lang met een replica van Snow omgaan. De replica geeft dit toe en vertelt dat dit is gebeurd. doordat hij, na opgebouwd te zijn als een verbeelding die Snow van zichzelf had, direct aangevallen werd door de 'echte' Snow, en dat hij deze uit zelfverdediging heeft vermoord. Verder vertelt de replica dat iedere keer dat het apparaat om een replica te vernietigen is gebruikt, er brandstof van het ruimtestation werd verbruikt, waardoor een terugkeer naar de aarde met het gehele station onmogelijk is geworden. Ook heeft de planeet het station dichter naar zich toe getrokken. Chris en Gordon beginnen een kleiner schip, de Athena, klaar te maken voor de terugkeer naar de aarde.
Terug op aarde blijft Chris nadenken over zijn ervaringen op het ruimtestation. Hij concludeert dat de reden dat de replica van Rheya wilde sterven was dat Chris zich haar als suïcidaal herinnerde. Op een dag snijdt Chris zichzelf in zijn vinger terwijl hij eten aan het klaarmaken is. De wond heelt echter direct, waardoor Chris zich realiseert dat hij niet terug op aarde is, maar nog steeds op het ruimtestation. Hij herinnert zich dat Gordon met de Athena is teruggekeerd naar de aarde, maar dat hij zelf had besloten om op het station te blijven. Uiteindelijk stort het ruimtestation neer op Solaris. Chris en Rheya zijn hierna weer samen, en Rheya vertelt Chris dat leven en dood voor hen niet meer belangrijk zijn, omdat ze nu voorgoed samen kunnen leven.
Het verhaal is gelijk aan dat van de film Solaris uit 1972, met een paar verschillen:
| Solaris 2002 | Solaris 1972 |
|---|---|
| De vrouw van Chris heet Rheya. | De vrouw van Chris heet Hari. |
| Chris en Rheya komen terug samen op het einde | Chris eindigt alleen |
| Er zijn drie ‘werelden’ aan te wijzen in de film: de echte wereld, de droomwereld en de Aarde (in flashbacks). | Twee ‘werelden’: de echte wereld en de droomwereld. |
| Chris blijft aan boord van het ruimtestation. | De planeet is uitgebreid onderzocht en ook Chris zelf bezoekt de planeet. |
| De auteur Stanislaw Lem is nooit betrokken geweest bij de film. | Lem was een van de scenarioschrijvers. |
| 99 minuten | 161 minuten |
Solaris (1972)
Solaris (Russisch: Солярис, Soljaris) is een Russische sciencefictionfilm uit 1972 geregisseerd door Andrej Tarkovski.
Verhaal[bewerken]
In de verre toekomst hebben mensen een ruimtestation in een baan rond de planeet Solaris gebracht. Wanneer er bericht komt dat drie wetenschappers van het ruimtestation overleden zijn, wordt hoofdrolspeler Kris Kelvin (gespeeld door Donatas Banionis), een psycholoog, eropuit gestuurd om de situatie op het station te controleren.
Bij aankomst op het ruimtestation blijkt dat dit vervallen en slecht onderhouden is. Bovendien gedragen de twee overlevende geleerden zich vreemd en afstandelijk. Er lijkt een buitenaardse intelligentie te leven in de oceaan van de planeet, want de wetenschappers vertellen van vreemde gebeurtenissen op de basis. Ze zeggen dat de oceaan in staat is hun wensen te vervullen. Kris ziet zelf ook mensen op de basis die er niet zouden moeten zijn, en hij hoort vreemde geluiden. Ook wordt duidelijk dat de overleden wetenschappers zelfmoord hebben gepleegd.
Kris loopt vervolgens zijn overleden vrouw Hari (gespeeld door Natalya Bondarchuk) tegen het lijf, en het wordt duidelijk dat deze buitenaardse intelligentie niet mag worden onderschat. Uit ongeloof probeert hij haar eerst te vermoorden, maar dit mislukt. Aanvankelijk lijkt ze slechts een product van zijn herinneringen, maar ze wordt steeds 'echter' totdat ze niet meer van echt te onderscheiden is, ondanks het feit dat ze geen herinneringen heeft aan de periode vóór haar ‘wederopstanding’. Kris hernieuwt zijn band met haar en begint haar als een echt persoon te behandelen.
De manifestaties lijken een manier van communiceren te zijn van de planeet, wellicht als reactie op een röntgenscan van de planeet die eerder plaatsvond. De “bezoekers” zijn gemaakt van neutrino's en zijn manifestaties van ingebeelde of echte personen uit de geest van de bewoners van de basis.
Aan het einde van de film lijkt Kris terug te keren naar de Aarde, terwijl het ook mogelijk is dat hij binnentreedt in een simulatie van de Aarde zoals die door Solaris wordt gecreëerd.
Achtergrond[bewerken]
Het originele boek Solaris van Stanislaw Lem maakt deel uit van een trilogie over communicatie (de gekozen metafoor is het contact met buitenaardse entiteiten). De regisseur van de film neemt echter een pragmatische houding aan: thema's zijn de grenzen van het weten (met als subthema's afscheid en verlies van het bekende) en de werkelijkheid achter de werkelijkheid, de subjectiviteit van waarnemingen. In vergelijking met huidige films zijn de dialogen tamelijk 'droog', en is de film als geheel langdradig.
Sommigen karakteriseren Solaris als het antwoord op Kubricks 2001: A Space Odyssey.
Soderberghs remake van Solaris uit 2002 (Solaris (2002)) is een stuk korter: 99 minuten. Ondanks deze kortere lengte was de film geen succes – met George Clooney in de hoofdrol werd een sciencefiction actiefilm verwacht en niet een film in Soderberghs bedachtzame stijl op basis van Stanislaw Lems introspectieve boek.
Vergelijking[bewerken]
Ook in de film Contact ontmoet een ruimtereiziger in het heelal een overleden familielid (haar vader).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten